Tarcica
Wytwarzanie więźby dachowej to wytwarzanie na wymiar na konkretne zamówienie klienta, większości elementów potrzebnych aby skonstruować dach. Z reguły zrobiona jest ona z drewna litego, rzadziej klejonego. Wielkości elementów są zazwyczaj do 9 metrów.
Tarcica nieobrzynana to kolejny z produktów, które możemy znaleźć w tartakach. Cechuje się tym że tylko dwie, płaszczyzny deski posiadają odkrycie. Kolejne dwie to nieobrobione części posiadające korę. Używa się ją za zwyczaj jako materiał bazowy w stolarniach, ponieważ można wydobyć z niej znacznie więcej niż ze zwykłych desek
Wśród wielu towarów sprzedawanych w zakładach tartacznych wyróżnić należy deskę boazeryjną. Wykorzystywana jest ona z reguły w fazie wykańczania dachu. Ukrywa zręcznie całą konstrukcję konstrukcję, a także ma duże walory estetyczne.
Czym jest tarcica obrzynana? Otóż jest to nic innego jak znana wszystkim deska. Charakteryzuje ją fakt, że każda z czterech stron płaszczyzny nie posiada kory, a od czoła deski widziany przekrój ma postać czworokąta. Tarcicę wykonuje się z drewna iglastego jak i liściastego jak na przykład grab.
Nadrzędną maszyną, która potrzebna jest aby w tartaku zainicjować wytwarzanie tarcicy jest trak. Uzbrojony w dużo regulowanych pił przerabia bale tak jak zostało to nastawione przez trakowego. Normalny trak pozwala na cięcie drewna o średnicy nawet do jednego metra.
Jedynymi zakładami zajmującymi się obróbką drewna są tartaki. To tutaj wytwarzane są wszystkie półprodukty z których potem tworzy się parkiety. Tartak pozyskuje zazwyczaj drewno z Lasów Państwowych bądź zaopatruje się u prywatnych dostawców.
Aby można zająć się przerobem drewna w stolarniach potrzebne jest osiągniecie przez produkt odpowiedniej wilgotności. W tym celu używa się specjalne przedziały w których przebiega suszenie drewna. Odbywa się to poprzez wpuszczanie pary wodnej dlatego, aby suszone elementy nie popękały. Suszenie jest szeroko rozpowszechnionym procesem i zamawiane jest z reguły przy każdego typu produktach z wyjątkiem więźby dachowej.
Stosowane są dwa rodzaje impregnacji drewna. Impregnacja zanurzeniowa w której towar poddany jest kąpieli w odpowiednio zaadoptowanych basenach, w których znajduje się roztwór wody oraz odczynnika chemicznego przeznaczonego do impregnacji. Istnieje również impregnacja pod ciśnieniem, w której w stosownie dużych autoklawach, odczynniki są niejako wpompowywane w strukturę drewna.